|
INDEX
 Elvis Aaron Presley werd geboren op 8 januari 1935 in Memphis (Tennessee) en overleed in 1977 op 16 augustus.
Hij was van beroep zanger en acteur. Hij werd gezien als de pionier van de rock en roll.Hij was degene die populaire muziek in country gospel en rhytm en blues kon mengen. Hij geldt als één van de populairste en invloedrijkste artiesten van de 20e eeuw.Zijn manager was Colonel Tom Parker, een Nederlander (uit Breda) , die eigenlijk Dries van Kuijk heette.
Elvis was de zoon van Gladys Love Smith en Vernon Elvis Presley.
Hij was de helft van een tweeling, zijn broer Jesse Garon Presley kwam levenloos ter wereld. Het gezin leefde een zeer armoedig bestaan. De omgeving waarin de Presleys leefden was zeer religieus en was van grote invloed tijdens de opvoeding van Elvis. Meerdere keren per week was het gezin te vinden in de kerkgemeenschap First Assembly of god daar waar Elvis kennismaakte met de vele spirituele gospelsongs waarbij de predikanten luidkeels en stampvoetend het woord van God predikten. Waarschijnlijk ging Elvis wel eens luisteren bij een 'zwarte' kerk naar de gospelmuziek.
Toen hij tien was nam Elvis deel aan de allereerste muziekwedstrijd in z'n leven.Z'n ouders vonden dat hun jongen een gouden stem had en regelden voor hem een plaatsje op de kandidatenlijst. Ook de jury was gecharmeerd door het schuchtere jongetje met z'n veel te grote broek die foutloos het kinderliedje "Old Shep" van Red Foley bracht. Radio WELO was ter plaatse en bracht, toen al, rechtstreeks verslag uit van de zangwedstrijd. De radio-uitzending werd echter niet opgenomen. Elvis kreeg op zijn elfde verjaardag een gitaar als verjaardagscadeau van zijn moeder, maar hij kon niet eens spelen.Hij wilde eerst een fiets of een geweer, maar zijn ouders konden alleen een gitaar betalen. Uiteindelijk kreeg de jonge Elvis dan les van zijn oom: uncle Vester, de broer van zijn vader Vernon. Nog steeds is de Tupelo Hardware Company waar Gladys (zijn moeder) die gitaar kocht een drukbezochte toeristische trekpleister in Tupelo.
 
Beginperiode
Nadat Elvis zijn school had afgemaakt ging hij werken als vrachtwagenchauffeur. In 1953 besloot hij om een plaatje te maken bij de (inmiddels legendarische) Sun Studio waar iedereen voor vier dollar een liedje kon laten opnemen.Waarschijnlijk was dit een cadeautje voor zijn moeder.
Elvis zong het nummer My Happinness en maakte hiermee zo'n indruk op de studiosecretaresse Marion Keisker, dat die onmiddellijk zijn naam noteerde. Volgens haar had Elvis iets bijzonders. Na veel aandringen van Keisker besloot Sun Records-eigenaar Sam Phillps Elvis uit te nodigen. In juli 1954 nam Elvis bij Sun Records zijn eerste plaat op. De eerste radio-exposure van zijn eerste single That's all right Mama had zo'n impact, dat Elvis plaatselijk meteen een groot succes was. Met liveoptredens (in de regio) nam zijn populariteit alleen maar toe. Dit onderkende ook Tom Parker beter bekend als 'The Colonel', die Elvis kon overtuigen om hem als manager te nemen.
Het eerste wapenfeit van Elvis' nieuwe manager was om Elvis onder te brengen bij RCA Victor. Elvis ondertekende bij de invloedrijke muziekproducent Steve Sholes een platencontract voor $35.000, destijds een recordbedrag, waarmee RCA ook de rechten voor alle Sun-opnamen overnam. In januari 1956 trad hij voor het eerst op in een landelijke televisieshow, de Stage Show van Jimmy en Tommy Dorsey . Elvis zou daarna nog veelvuldig van het medium televisie gebruikmaken om zijn populariteit te behouden.
In datzelfde jaar mocht hij zijn eerste gouden plaat in ontvangst nemen voor zijn eerste RCA plaat die nr. 1 stond in drie verschillende hitlijsten: Heart Break Hotel. Nummers als Money Honey en I Got a Woman waren oorspronkelijk van andere zangers, maar de manier waarop Elvis ze uitvoerde sprak de tieners van die tijd aan en werden allen rockklassiekers. Nummers als Love Me Tender, Hound Dog, Don't Be Cruel, All Shook Up, Teddy Bear, Jailhouse Rock waren zeer grote hits. Tot in 1958 nam hij de ene na de andere plaat op, in totaal 14, die allemaal stuk voor stuk hits werden..
Vooral de optredens van Elvis, deden veel stof opwaaien. Veel mensen vonden de snelle bekkenbewegingen waarmee hij zijn podiumoptredens begeleidde schandalig en immoreel. Hij werd al gauw 'Elvis the Pelvis' genoemd (pelvis=bekken), een bijnaam die Elvis zelf niet al te leuk vond. Zijn invloedrijke manager wist Elvis op onnavolgbare wijze te verkopen. Colonel Parker zou later 'ontmaskerd' worden als de illegaal geëmigreerde Nederlander Dries van Kuijk.
Dienstplicht
Elvis Presley werd voot het eerst opgeroepen op 20 december 1957. Hij was toen nog bezig met de film King Creole
en kreeg toestemming om de film eerst af te maken. Elvis ging in dienst op 24 maart 1958 , veel critici waren van mening, dat aan de carrière van Elvis nu een eind was gekomen. Elvis maakte het zichzelf niet makkelijk door de gewone dienstplicht als soldaat te doorlopen in plaats van gebruik te maken van zijn populariteit. Hij begon zijn dienstplicht in Fort Hood in Texas.Zijn diensttijd liep van 1958 tot 1960. Later zou hij worden uitgezonden naar Duitsland    Hier (in Bad Nauheim) heeft hij een tijdje gewoond met zijn familie. In die tijd heeft hij ook o.a. een uitstapje naar Parijs gemaakt. Op de terugvlucht naar Amerika heeft het vliegtuig een tussenlanding in Schotland gemaakt. Dit is de enige keer dat Elvis in Groot-Brittannië is geweest.
De Europese fans hebben Elvis nooit live mogen zien optreden in Europa. Dit had mogelijkerwijs te maken met Colonel Tom Parker. Doordat deze in het Amerikaanse leger op Hawaï had gediend, was hij zijn Nederlands staatsburgerschap kwijtgeraakt. Parker heeft nooit het Amerikaans staatsburgerschap aangevraagd en kon bij gebrek aan een paspoort dus niet naar het buitenland. Zijn gedachtegang was: zolang ik niet in aanraking kom met justitie en mijn belastingen betaal, zal er geen haan naar kraaien dat ik illegaal in de VS verblijf. Ook Elvis heeft nooit gepoogd enig belastingvoordeel te behalen en heeft zijn leven lang het volle pond betaald. Wellicht op aanraden van Parker, om ook indirect niet in diskrediet te geraken met de overheid. Daarnaast heeft Elvis het als 'redblooded American' als zijn plicht gezien iets terug te doen voor zijn land, en ook hierom zal hij zonder morren zijn belasting hebben betaald. Ook om deze reden onderging hij de dienstplicht als enig willekeurige andere dienstplichtige, zonder voorkeursbehandeling.
Acteur
In 1956 speelde Elvis de hoofdrol in zijn eerste film, Love me Tender. In totaal speelde hij in 31 bioscoopfilms, waaronder in Jailhouse Rock in 1957.Daarna verschenen er nog twee bioscoopvoorstellingen in het kader van een documentaire, namelijk: Elvis that's the way it is en in Elvis on Tour
Dat Elvis over een redelijk acteertalent beschikte, bleek onder andere uit zijn prestaties in de film King Creole uit 1958 . Zowel Hoillywood als de Colonel hadden andere plannen met Elvis' talent. Ze gaven hem een contract waarin stond dat hij alleen mee mocht spelen in een blije film en zonder een sterk karakter. Zowel vriend als jaloerse vijand hebben opgemerkt dat Elvis altijd beleefd en professioneel was en andere acteurs wist te vermaken met zijn spontane gevoel voor humor. De enige actrice van (later) formaat die voor Elvis' charmes viel was de jonge Ann-Margret.
Familie
Begin jaren '60 kwam Priscilla naar Graceland om samen te wonen met Elvis. Dit leidde uiteindelijk tot hun huwelijk. Precies 9 maanden later werd hun enig kind geboren op 1 februari 1968 ze kreeg de naam Lisa Marie.Het huwelijk zou standhouden tot 1973.Het stel groeide uit elkaar door Elvis' vele afwezigheid door het maken van films en later de optredens. Priscilla kreeg een relatie met haar karateleraar. Elvis kon dit zeer moeizaam verwerken.
Comeback
In 1968 maakte hij een televisieshow voor N.B.C. die met kerst uitgezonden werd en alle kijkrecords verbrak. Deze show werd vanaf die tijd ook wel de comebackshow genoemd. Elvis trad er op met zijn oude muzikanten en was voor het grootste deel van de show gekleed in een zwartleren pak.
Vanaf 1969 trad hij voornamelijk op in Las Vegas Hiervan is de documentaire Elvis thats the way it is (1970) gemaakt. Daarna ging Elvis weer op tournee in de VS. Hiervan werd de documentaire Elvis on tour (1972) gemaakt.
Nadat Prisilla had bekend gemaakt aan Elvis dat ze wilde scheiden van hem , ging het langzaam bergafwaarts met de King of Rock and Roll. Ongezonde leef- en eetgewoontes, excessief pillengebruik, Elvis was bijzonder goed op de hoogte van de medicatie (uppers en downers) die hij tot zich nam. Hij had te kampen met vele lichamelijke beperkingen, ongemakken, ziektes en afwijkingen (welke mogelijk het gevolg waren van een jarenlange uitputtende levensstijl). De druk van het 'Elvis-zijn' en de stress van het artiestenleven sloopten zijn gezondheid.
In 1973 had hij nog één keer een primeur: het eerste live optreden via een satelliet over de hele wereld werd het uitgezonden , met de naam Aloha from Hawaii . Met deze show bereikte hij het grootste televisiepubliek dat hij ooit had: één tot anderhalf miljard mensen hebben deze show gezien, wat in 1973 een derde van de wereldbevolking was.
 
aloha from hawaii
Elvis' vrouwelijke fans stonden erom bekend niet weg te willen gaan uit de zaal als Elvis zijn optreden had afgerond. De presentatoren zeiden dan "Ladies and gentlemen, Elvis has left the building" (Dames en heren, Elvis heeft het gebouw verlaten) dat tot zijn dood gebruikt werd als standaardzin na optredens en later uitgroeide tot gezegde om uit te drukken dat iets is afgerond of gestopt is.
Jumpsuits
Elvis bleef optredens in Las Vegas verzorgen en vloog dwars door de Verenigde Staten, in een hoog tempo met letterlijk honderden concerten per jaar. Tijdens deze concerten (totale carrière: ruim 1.100 concerten) droeg hij kostuums, zogenaamde jumpsuits, die waren afgeleid van een karatepak, voorzien van een hoge kraag en vaak een brede riem. Karate was iets wat hij leerde kennen in zijn diensttijd, Elvis nam die karatelessen zeer serieus en zou het ook nog gebruiken in latere concerten. De jumpsuits waren voorzien van motieven. De meeste kostuums, die overigens maar 1x werden gedragen , kregen namen mee als Sundial of American Eagle suit.
Concerten
Zijn optredens kenden hoogte- en dieptepunten, hetgeen bijvoorbeeld in het drukke concertjaar 1973 duidelijk aantoonde: de concerten van de zomer van dat jaar getuigen van een weinig alerte Elvis: hij vergat zijn teksten en compenseerde dit met grappige uithalen en opmerkingen. Aan de andere kant worden de eindejaarsconcerten in Dallas en Pittsburg tot de beste van zijn latere carrière gerekend. Het laatste optreden vond plaats op 26 juni 1977.
Elvis werd tijdens de concerten begeleid door een vaste band bestaande uit James Burton (gitaar), John Wilkinson (gitaar), Ronnie Tutt (drums), Glen Hardin (piano), Jerry Scheff (bas) en Charley Hodge (tweede stem), een oude vriend uit zijn diensttijd. Als achtergrondstemmen traden verder op Kathy Westmoreland, the Sweet Inspirations en J.D. Sumner Quartet, aangevuld met het Joe Guercio Orchestra.Een aantal van de bandleden is later de wereld rondgegaan met Elvis the Concert , dat ook een aantal keren in Nederland (2000, 2003 en 2005) met heel veel succes op de planken heeft gestaan.
Voor deze concerten waren beelden uit Elvis onTour, Elvis thats the way it is en Aloha from Hawaii aan elkaar geplakt tot één concert.
Vervolgens was het geluid van de muzikanten verwijderd, zodat alleen de stem van Elvis overbleef. Tijdens Elvis the Concert werden de beelden van Elvis op grote schermen geprojecteerd en speelden de oorspronkelijke muzikanten mee. Tijdens een van deze concerten heeft
zijn dochter Lisa Marie samen met hem 'Don't Cry Daddy' gezongen.
Het Naderende Einde?
In een hoog tempo vloog Elvis van staat naar staat en verzorgde tientallen shows per maand. Om zijn dag-nachtritme te controleren gebruikte hij veelvuldig "pepmiddelen "( dit kun je benoemen in positieve en negatieve zin}. Hij was volgens velen afhankelijk geworden van medicatie, welke onder meer was voorgeschreven door zijn lijfarts, George Nichopoulos.
Vaak sliep hij overdag, nadat hij hiervoor wat had ingenomen. Nadat hij eenmaal was ontwaakt tegen het avonduur (ook hiervoor had hij diverse medicamenten), gaf Elvis de keuken de opdracht een maaltijd voor hem klaar te maken. Meestal bestonden dergelijke maaltijden uit sterke koffie, toast met gebakken bananen, spek, pindakaas en bananen-sandwiches, aansluitend brood met warm vlees, sorbetijs en hij voegde daar soms nog gehaktbrood aan toe.
Meestal bestonden de dagen voor Elvis in deze periode uit niet meer dan de gehele ontwaakte tijd in een ochtendjas doorbrengen, zittend op het toilet, lezend in religieuze en diep filosofische boeken, wat televisie kijken en opdrachten geven voor het organiseren van nieuwe optredens, alhoewel dat maar mondjesmaat was, omdat Elvis feitelijk geen echte behoefte meer had om de deur nog uit te gaan. Als Elvis de deur dan uitging, dan was het vooral om op te treden.
De kritische uitspraken van Sonny en Red West (Memphis Mafia), de auteurs van het boek "Elvis: What Happened ?", vormden de nagel aan Elvis' doodskist. Elvis begreep niet dat zijn (in juli 1976 door zijn vader Vernon) ontslagen personeel hem na al die jaren zo bruut kon afschilderen.
Overlijden
Elvis overleed op 16 augustus 1977 in de badkamer van zijn huis op Graceland, officieel door een harttilstand , maar later zou na autopsie blijken dat zijn lichaam sporen van meerdere soorten pillen (Poly- farmacy) bevatte.Vermoedelijk was er sprake van een overdosis van door zijn arts voorgeschreven medicijnen. Elvis werd naakt en in foetus houding gevonden.
 Oorspronkelijk werd Elvis begraven in een familiemausoleum op Forest Hill Cemetery, maar na een kidnappoging werd zijn lichaam, en dat van zijn moeder, verplaatst naar zijn landgoed. Elvis' graf werd al snel een bedevaartsoord voor Elvisfans. In 1982 werd Graceland opengesteld voor publiek Graceland is het meestbezochte woonhuis dat als museum fungeert in de VS, na het Witte Huis . Per jaar komen er meer dan 600.000 mensen op bezoek.Naast het huis, aan de andere kant van de 'Elvis Presley Boulevard', is een groot complex gebouwd, bestaande uit een hotel (Heartbreak Hotel), het Graceland-winkelcentrum, Graceland Plaza met winkels, een bioscoop en diverse tentoonstellingen waaronder Elvis' Automuseum.Bovendien zijn Elvis' privé-vliegtuigen Hound Dog II en Lisa Marie er te bewonderen. Er ontstond een cultus rond de overleden ster. ( meer over Graceland op de pagina Graceland)
Na zijn dood
25 jaar na zijn dood was de muziek van Elvis nog steeds in de belangstelling. Het destijds minder bekende nummerr A Little les conversation kreeg ten behoeve van een reclamespot een remix van de Nederlandse Dj Junkie XL (JXL) en in grote delen van de wereld stond dit nummer hoog in de hitlijsten. Een jaar later werd dit succes bevestigd met een bewerking van een ander minder bekend nummer: Rubberneckin.
Op het moment van overlijden had hij een vermogen van 4,9 miljoen dollar.In 1993 was dat bedrag gegroeid tussen de 50 en 100 miljoen dollar.
In 2004 slaagde Elvis erin opnieuw de Britse hitlijsten te veroveren met de heruitgave van 17 hitsingles (aangevuld met de JXL-remix) die ook tijdens zijn leven reeds de hoogste plaats in de lijsten verwierven. Elvis bereikte opnieuw meermaals de top van de hitparade.
In 2005 werd Elvis door het Amerikaanse volk verkozen tot de top tien van de Grootste Amerikaan. Hij was de eerste niet-politicus in de rangschikking. Slechts Maarten Luther King en zeven Amerikaanse presidenten (waaronder de Founding Fathers en Elvis-fan Bill Clinton moest hij laten voorgaan.
De populariteit van Elvis Presley in Nederland
Vergeleken bij de Verigde Staten en Groot Brittannië was de populariteit van Elvis in Nederland niet buitengewoon groot. Ter illustratie: in de Verigde Staten scoorde hij tussen 1956 en 1977 maar liefst 18 nummer één-hits, in Groot Brittannië 17, maar in Nederland slechts 5, de laatste in 2002 . Ook wisten de meeste elpees van Elvis in de jaren zeventig niet door te dringen tot de Nederlandse LP Top 50
Records
Tijdens zijn leven verkocht hij in totaal 500 miljoen platen. In de week na zijn dood kwamen daar nog eens 8 miljoen bij. Inmiddels worden totale verkopen geschat op meer dan 1 miljard platen wereldwijd. Elvis brak en houdt nog altijd een aantal records in de muziekindustrie:
- Hij had meer nummers in de hitparades dan enig andere artiest: 149.
- Hij stond langer no. 1 in de hitlijsten dan wie ook: 81 weken.
- Hij had de meeste no. 1-hits achter elkaar: 10.
- Hij verdiende meer gouden en platina platen dan welke andere artiest ook.
- Hij heeft tot nu toe meer dan een miljard platen wereldwijd verkocht, meer dan welke andere artiest ook.
- Hij heeft het grootste aantal kijkers in de hele televisiegeschiedenis op zijn naam staan: 1 tot 1,5 miljard mensen hebben zijn show "Aloha from Hawaii" in 1973 gezien.
- Hij heeft de 1000e UK no. 1-hit gehaald met het nummer "One Night" in 2005.
Bekende Elvisfans
Elvis heeft tijdens zijn leven en daarna vele artiesten geïnspireerd. Hedendaagse beroemdheden die regelmatig hun bewondering voor Elvis uitspreken zijn onder anderen:
Muhammad Ali ("I don't admire nobody, but Elvis Presley was the sweetest, most humble and nicest man you'd want to know.") ;
John Lennon ("Before Elvis there was Nothing! Voor Elvis bestond er niets!")
Jack Lord (Bekend van Hawaii five O Lord en zijn vrouw deelden tussen 1973 en 1977 een intense vriendschap met Elvis en zij bezochten elkaar vaak. Er is zelfs een bootleg album van Presley genoemd naar zijn vriend Jack: I'd like you to meet Jack Lord:
Roger Daltrey (Bracht met The Who het nummer "Real Good Looking Boy" uit, een hommage aan hem)
René Schuman & Angel Eyes (René: "Zoals mijn moeder me leerde lopen, zo leerde Elvis mij zingen! Hij was de beste!")
Nicolas Cage (Beweert contact te hebben met de geest van Elvis en is getrouwd geweest met Lisa Marie Presley, de dochter van Elvis)
Eminem (Wordt ook wel 'de rappende Elvis' genoemd, vanwege de combinatie blank uiterlijk met donker stemgeluid)
Robbie Williams (Heeft een Elvistatoeage op zijn arm, bracht in zijn videoclip voor 'Advertising Space' een ode aan Elvis, en roept voor ieder optreden de geest van Elvis aan met de woorden: 'Elvis, grant me the serenity to accept the things I cannot change; courage to change the things I can; and wisdom to know the difference')
Cher (Doet regelmatig Elvisimitaties)
Lee Towers (Heeft meerdere nummers van Elvis gecovered)
Bill Clinton (Schreef in zijn memoires "I love Elvis". Zijn Secret Service-codenaam was 'Elvis')
Judith Visser (Verwerkt hem nadrukkelijk in haar boeken en zegt alleen te kunnen schrijven met zijn muziek aan)
Brad Pitt (Heeft in interviews gezegd dat Elvis zijn 'god' is) .
Helmut Lotti (Heeft met "My tribute to the King" verscheidene van zijn liedjes gecoverd)
Larrie Mullen jr. (Drummer van U2, staat bekend om zijn passie voor Elvis
| 